Vroeger wist ik nooit wat ik wilde doen, tot ik een website kreeg op mijn 16e verjaardag.
Creatief was ik niet. Tekenen deed ik niet, knutselen deed ik niet. Langzaam maar zeker verdiep ik mij nu in meerdere vlakken, en tekenen is er één van.

Toen ik begon met mijn huidige studie, werd er gevraagd; "Wie hier doet helemaal niks met tekenen?" Ik was de enige in een klas van zo'n 30 man die zijn hand op stak. Een grafische opleiding en ik was de enige die nog niet bekend was met tekenen. Of ik was de enige die zijn hand durfde op te steken in een grote klas.

Teken je klas genoten. Dit deden we, en de tekeningen zagen er afschuwelijk uit. Teken een oog na uit een blad. Dit oog zag er erg mooi uit. Het was natekenen, maar nog steeds, het werkte motiverend om iets moois uit mijn handen te zien komen.

Na een les over schaduwen gingen de tekeningen die ik maakte erg vooruit, en de rest merkte dit ook op. Er werd mij gevraagd hoe ik het deed, maar ik kon er geen antwoord op geven. Eerlijk gezegd ben ik vaak nog steeds verbaasd over wat ik teken als de tekening af is.

Terwijl ik er vroeger nooit wat mee heb gedaan, voelt het goed dat ik er toch een gevoel voor heb. Vandaar dat ik heb besloten mij ook in tekenen te verdiepen. Als perfectionist zal het lastig zijn te oefenen met tekenen aangezien ik de eerst komende tijd naar lelijke tekeningen zit te kijken, maar het mooie van tekenen is dat je begint met niks en eindigt met het geen waar je zelf mee wil eindigen.